Ciało, kultura, (nie) jedzenie - recenzja

 

Recenzja

Barbara Józefik. Kultura, Ciało, (Nie) jedzenie. Terapia. Perspektywa narracyjno-konstrukcjonistyczna w zaburzeniach odżywiania. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2014

 

źródło obrazka: http://www.wuj.pl/produkt_gl/2229.jpg

Perspektywa ciała i cielesności w literaturze rozważana była pod różnymi kątami. Zazwyczaj jednostronnie. Ze strony medycznej, ze strony kulturowej lub ze strony psychologicznej. Książka Barbary Józefik, Kultura, Ciało, (nie) jedzenie. Perspektywa narracyjno-konstrukcjonistyczna, toksiążka, która łączy w sobie różne dyskursy w definiowaniu ciała, opisuje oraz zwraca szczególną uwagę na rolę kultury i czynników społecznych w powstawaniu i rozwoju zaburzeń odżywiania.  

Książka została podzielona na dwie części. Część I Kultura Ciało Jedzenie oraz część drugą Zaburzenia jedzenia. Terapia. W pierwszej części zostajemy wprowadzeni w społeczną perspektywę (ujęcie) ciała oraz zostaje nam przybliżony dyskurs ciała idealnego - społecznie definiowanego. Autorka wprowadza nas w szereg ujęć teoretycznych (zarówno współczesnych jak i tych historycznych), które wyjaśniają fenomeny zainteresowania ciałem jako obiektu społecznego kultu i pożądania. Przybliża społeczne normy, nakazy, obyczaje obecne w kulturze, a które mają zdyscyplinować ciało (zarówno te dotyczące estetyki ciała, jak i zachowań związanych z ciałem i podejmowanych względem niego). Pokazuje także jak zmienia się charakter posiadanego ciała i jakie znaczenie ma posiadane ciało dla formułowania się tożsamości danej jednostki (a zwłaszcza tożsamości współczesnych kobiet). Poprzez zestawienie ze sobą różnych teoretycznych perspektyw autorka pokazuje, że ciało stało się osią, wokół której formułowana jest tożsamość danej osoby, wszystkie podejmowane przez nią zabiegi mają na celu osiągnąć dany kształt ciała. Istotą jest sankcjonowanie ciała. W tej części zostały także ujęte i przedstawione psychologiczne mechanizmy  odpowiedzialne za rozwój cielesności. Znaczenie i nadawane wartości w kontekście (nie) jedzenia. Podsumowując pierwszą część tej książki jest ona zbiorem podejść z dziedziny filozofii, kultury, socjologii oraz psychologii. Drugą częścią książki jest Zaburzenia jedzenia. Terapia. W tej części autorka skupia się na praktyce i przedstawieniu terapii podejmowanych w leczeniu zaburzeń odżywiania. Znajdziemy tutaj informację o tym jak zmieniało się historyczne definiowanie zaburzeń odżywiania, jakie dyskursy były wyznacznikami podejmowania zachowń związanych z (nie) jedzeniem oraz jaki było definiowanie owych zachowań. Autorka skupia się także na współczesnej psychiatrii i wyszczególnieniu modeli klasyfikacyjnych w różnych ujęciach psychoterapeutycznych.  

Książka zasługuje na polecenie przez wzgląd na jej umiejscowienie we współczesnym podejściu do zaburzeń odżywiania. Zwraca się uwagę na interdyscyplinarność leczenia zaburzeń odżywiania jak i większe znaczenie czynników społeczno-kulturowych w ich rozwoju. Pozycja może stanowić swoiste kompendium wiedzy dla osób, które chcą zgłębić tematykę ciała, jego obrazu oraz zaburzeń, jak i dla osób, które posiadają wiedzę z tego zakresu.

Polecam.

Standardy męskiego piękna na całym świecie

                                                    

                                                      Źródło: http://goodmenproject.com/wp-content/uploads/2015/03/men_beauty-pop.jpg

 

Istnieje wiele standardów piękna zarówno kobiecego, jak i męskiego.

Badania podkreślają, że ideał ciała kobiecego to szczupła i smukła sylwetka (Stice, 2002). Natomiast od mężczyzn wymaga się posiadania muskularnego i dobrze zbudowanego ciała (Morrison, Morrison, Hopkins i Rowan, 2004).

Jednak, czy aby na pewno ideały pochodzące z Europy Zachodniej są wzorami uniwersalnymi?

Zachęcamy do obejrzenia filmiku dotyczącego tego zagadnienia w grupie mężczyzn.

https://www.youtube.com/watch?v=tneKwarw1Yk

 

Bibliografia:

Morrison, T.G., Morrison, M.A., Hopkins, C., Rowan, E.T. (2004). Muscle mania: development of a new scale examining the drive of muscularity in Canadian males. Psychology of Men and Masculinity, 5, 30-39.

 

Stice, E. (2002). Risk and maintenance factors for eating pathology: A meta-analytic review. Psychological Bulletin, 128, 825–848.

 

"Czuję się najpiękniejsza/najpiękniejszy kiedy...".?

 

 

Dokończ zdanie: "Czuję się najpiękniejsza/najpiękniejszy kiedy...". I jak? Wymagało chwili zastanowienia prawda?

   Wbrew pozorom znacznie szybciej, odpowiedzielibyśmy na pytanie kiedy zostałoby ono zadane w sposób, który pytałby o negatywne aspekty naszego ciała, naszego wyglądu czy nas samych.

    Pierwsze komentarze na temat własnego ciała są bardzo ważne w życiu każdego z nas. To od nich zależy jak dalej będzie rozwijał się obraz naszego ciała - czyli inaczej sposób w jaki formułujemy obraz naszego ciała w naszym umyśle. Jeśli komentarze są pozytywne - rozwijamy pozytywny obraz ciała oraz samego siebie. Natomiast jeśli są negatywne, skutkują szeregiem negatywnych konsekwencji - od niezadowolenia z ciała, obniżonej samooceny do utraty wiary w to, że jesteśmy wartościowym człowiekiem bez względu na to, jak wyglądamy. Warto zaznaczyć, że współcześnie "bycie ładnym" oznacza, że osoba posiada szereg innych cech tj. miły, lubiany, inteligentny. Do kategorii wyglądu wrzucamy inne cechy, które oczywiście pożądane, mogę być dodatkiem oraz stanowić odrębność - bardzo ważną - bo każdy z nas jest inny i wyjątkowy. Nie powinny być jednak utożsamiane, a jedno nie powinno wykluczać drugiego. 

Pewien mądry człowiek powiedział kiedyś, że piękno to pojęcie względne. Często o tym zapominamy. Przestajemy akceptować swój wygląd, a później siebie. Zamykamy się pod maską tego, że w jakiś sposób nie jesteśmy "tacy ładni". Czyli jacy?

Poniżej, krótki filmik, gdzie przy stole zasiada kilka kobiet. Spotykają się przy luźnej rozmowie, opowiadając o swoich pierwszych doświadczeniach, komentarzach dotyczących własnego wyglądu i tego, jak wpłynęło to na ich życie. Zaskakujące jest to, że od pewnych wydarzeń minęło sporo czasu to, jednak wspomnienia są ciągle żywe. Na końcu każda z nich kończy zdanie, mówiąc kiedy czują się najpiękniejsze. Jak myślicie co odpowiedziały?

 

"That's What She Said"

 www.youtube.com/watch?v=0Lz6tYh4esY

                                 

 

Nie przegapcie, najnowszego postu - więcej info w zakładce Fanpage lub pod tym liknkiem

Mighty Free Joomla Templates by MightyJoomla